etc

Valerie en Hans getrouwd nabij D(r)oomkerke!

Zaterdag mocht ik het huwelijk op de gevoelige sensor vastleggen van Valerie en Hans. De weerberichten dreigden met hevige onweders maar te Doomkerke bleef het weertje meezitten op deze droomdag. In het landelijk gelegen Doomkerke ligt de pittoreske B&B Droomkerke, de ideale locatie voor dit zomerse feest. De boomgaarden met perelaars dichtbij de B&B gaven mij het idee om daar gebruik van te maken in de shoot.
Nogmaals mijn felicitaties Valerie en Hans, and enjoy those white sandy beaches Happy


Klik hier voor het vervolg...
Comments

Met de rugzak door de lente in Noorwegen: Deel 3 de regio rond Fjaerland en Jostedalsbreen NP

Na mijn verblijf in Aurland had ik nog een beperkt aantal dagen te gaan in Noorwegen. Maar graag had ik nog iets gezien van Jostdalsbreen National Park (de grootste ijskap van Europa die in verschillende gletsjertongen eindigt).
Het openbaar vervoer in die regio was wederom minder frequent doordat het zomerseizoen nog niet ten volle gestart was. Daarom koos ik ervoor naar Fjaerland te gaan omdat je daar het gletsjermuseum hebt, het boekendorpje 'Mundal' en de makkelijk bereikbare Bøyabreengletsjer en na een fikse wandeling, de Flatbreen. Verder is er een vogelreservaat met zo'n kleine honderdtal soorten vogels.
Fjaerland heeft echt mijn hart gestolen, afgesloten van de wereld door 2 tunnels en slechts enkele bussen en 2 kleine ferrydiensten per dag. Een koffiehuisje, een klein winkeltje, een oud hotel en wat tweedehandsboekenwinkeltjes zijn de opvallendste faciliteiten in een dorpje met minder dan 300 inwoners.
Bij één van de vele koffies en taart in het koffiehuisje legde bazin Røyden mij de historie van het dorp uit. Hoe vroeger de Engelse aristocratie het dorpje bezocht met stoomschepen en verbleef in het exclusieve hotel Mundal. Hoe de plaatselijke boerenbevolking de eerste toeristen met een kar naar de gletsjers trokken. Hoe de mooiste meisjes van het dorp in hun Bonad (traditionele kleed) in het hotel werkten, terwijl daar niemand anders binnen mocht. Ik ben even binnen geweest in het hotel, als ik ooit zeer welgesteld ben ga ik daar denk ik terug en blijf daar een eindje logeren, je stapt er precies in een teletijdsmachine.
De dag erna bezocht ik het gletsjermuseum en het was er zeer rustig, zo rustig dat de enige andere bezoekers (een groep Noren) met me begonnen te praten. Bleek dat de oudste man, Oivind Kulberg, met zijn 91 jaar oud de pionier was van de gletsjerwandelingen. Hij was als jonge mens verliefd geworden op een meisje van Fjaerland en al even snel op de gletsjers. Tot op zijn 75 jaar is hij naar boven gewandeld. Vorig jaar had zijn familie nog een helicopter gehuurd om de man nog eens mee te nemen naar boven om zijn 90ste verjaardag te vieren. Van hem kreeg ik een gedetailleerde beschrijving van de regio en de raad om vroeg op te staan voor een wandeling naar boven. De dag erna zat ik om kwart voor zes op de fiets om daarna 1000 meter te klimmen in 4 kilometer. Om 9 uur in de ochtend zat ik letterlijk in de wolken naar de fjord te kijken vanop een 1000tal meter in de sneeuw. Het pad was zeer stijl maar eens je boven de 1000 meter ging was er geen pad meer, enkel steile sneeuwvlaktes. Vooruit geraken in de sneeuw is geen makkie, na enkele honderden meters ploeteren schoot ik alleen maar dieper en dieper weg in de sneeuw. Toen ik plots 3 Noren zag Telemarken naar beneden, heb ik het maar voor bekeken gehouden en ben ik niet nog verder geklommen, maar heb ik van het zicht genoten en wat foto's genomen. Verdikke binnen een paar uur weer terug naar Oslo en daarna naar huis, maar met dit zicht kon effe niks stuk!




Fjaerland is een paradijs voor broedvogels met beschermde weides.



Fjaerland is de poort naar de gletsjers, bemerk de sneeuwvlakte centraal bovenaan aan de linker kant van de piek. (voor zicht vanaf dat punt zie onderste foto)



De Bøyabreengletsjer blijft verder smelten, er is al een heel stuk dat zich terugtrekt.



Oivind Kulberg (tweede van links) en familie, met zijn 91 jaar oud de pionier van de gletsjerwandelingen



De kleine ferry vertrekt naar Balestrand, merk dat de kleur van het water hier zeer speciek is, door de afzetting van de mineralen in het gletsjersmeltwater kleurt het water in deze fjord geheel anders dan in de meeste andere fjorden die ik zag.



De eetzaal in hotel Mundal.



3 Noren staken in 3 dagen de ijskap over, de hond had het precies wel naar zijn zin.



Beneden in de verte ligt de Fjaerlandsfjord
Comments

Met de rugzak door de lente in Noorwegen: Deel 2 de regio rond de Sognefjord

Tijdens mijn reis in Noorwegen heb ik vooral gebruikgemaakt van het excellente openbare vervoer in Noorwegen. Het was een afwisseling van bussen, expressbussen, ferries, expressboten en treinen.
Vooral in de buurt van de fjorden is het nogal wat denkwerk hoe je op de makkelijkste manier van punt A naar B raakt. Zeker buiten het toeristische seizoen wanneer sommige verbindingen maar éénmalig vertrekken per dag. Zo wou ik vanuit Dalen een klein busje nemen naar een iets grotere stad zo'n 30 kilometer verderop, want daar passeert de Haukjeli Expressbus naar Bergen. Op zondag was ik blijkbaar de enige die de bus wou nemen en al snel bleek dat de voorziene bus niet zou komen opdagen. Gelukkig passeerde er een andere buschauffeur die buiten zijn diensturen om mij, met een veel te grote toerbus over een bergpas heen heeft gevoerd, zodat ik toch nog mijn andere bus kon halen. De Noren zijn echt megacorrect!
In Bergen nam ik de Fjord1 Expresboat naar Aurland waar de grootste Canyon van Noorwegen ligt. Een zeer mooi gebied om te gaan wandelen.
Deze regio is in deze periode van het jaar op zijn mooist naar 't schijnt, bovenop de bergen heerst nog lichte winter en je daalt af door de lente met kolkende rivieren en ruisende watervallen tot in het zomerse dal.
Een deel van deze wandeling voert je over een bergkam en wordt de Bjornstigen genoemd oftewel het Berenpad. Waarlijk een spectaculair uitzicht daarboven.

Enkele plaatjes.




De Haukjeliexpressbus stopt even op het Hardangerviddaplateau om even de beentjes te strekken en een foto te nemen van een ijsmeer dat al goed aan het smelten is.




Soms gaat de bus een eindje op de ferry en kunnen de beentjes weer worden gestrekt. Best op tijd terug op de bus gaan zitten want deze staat altijd in pole position op de boot en het zou niet de eerste keer zijn dat iemand de pineut is. Hier steken we de Hardangerfjord over.



De snelste manier vanuit Bergen naar de Sognefjord is met Fjord1 boten, deze varen tweemaal uit per dag en kruisen elkaar halfweg. Ik wou net een portretje nemen van Cindy uit Vancouver toen de andere voorbij kwam gevaren (lucky moment!). Ik hield links een minisoftbox met daarin een een speedlite gekoppeld via een flitskabel aan de powershot G10. Met de vaart die de boot maakte vloog de softbox bijna de lucht in Happy.




De Aurlandsfjord bij valavond. Met dank aan Rienk en Lia voor het bevlogen moment om nog eens naar boven te gaan rijden om van het mooie moment te gaan genieten.



Dit is het hoogste punt van de Bjornstigen oftewel het Berenpad. Dankzij mijn ministatiefje kon ik enkele verschillende belichtingen nemen om dan thuis met maskers de foto's te mengen tot één.







Enkele meters verder is het best een eind naar beneden vooraleer je weer bij de rivier bent, de sneeuw smelt en vormt overal watervallen die honderden meters dieper de rivier doet kolken.



Na de afdaling van de Bjornstigen kwam ik de Vetlahelvete tegen oftewel de Devilspool, de legende zegt dat wie beneden in de fjord een steen in het water gooit het water hier doet borrelen.




Beneden in de vallei kabbelt de rivier rustig tot in de fjord.






Het einde Aurlandvallei wordt vooral gebruikt als landbouwgebied. En de schaapjes worden met de leeftijd ietwat argwanend tegen een hiker Happy

In een volgende post ga ik naar de Fjaerlandsfjord en de Jostedalsbreenijskap met zijn gletsjers.




Comments

Met de rugzak door de lente in Noorwegen: Deel 1 het Telemarkkanaal




Hallo terug! Ik ben een tijdje van de radar verdwenen nietwaar Happy. Ik had nood aan effe ertussen uit en ben naar Noorwegen gaan backpacken, reeds jaren speelde dit al in mijn hoofd en nu is het er toch van gekomen.
Ik heb mijn Deuter Aircontact rugzak gevuld met 20 kg kampeergerief en daarbovenop had ik nog een Tight Pro daypack van Haglöfs voor de dagwandelingen enzomeer.
Daar ik bewust heb gekozen voor geen auto, geen laptop, geen hotels (of zo weinig mogelijk, liever hostels) was ik beperkt in het aantal zaken die ik kon meenemen.

Een kort lijstje vulde algauw de rugzak:
- Mountain Safety Research gas kooktoestel + bestek enzo. +- 1,5 kg
- Vaude Hogan Ultralight tent 1,4 kg (eerste keer dat ik deze heb gebruikt, love it!)
- Thermarest slaapmatje +- 1 kg
- Deuter Plus One 1 kg slaapzak
- North Face Regenkledij en fleece
- Ice Breaker merinowollen Base layers, broeken en truien en shirts en sokken (sedert Nieuw Zeeland zweer ik bij dit merk, no synthetics stuff meer voor mij)
- Fjallraven G1000 trekkingbroek waterdicht gemaakt met groenlandwax
- Sea to Summit drybags, Rip Curl wetsuitboots voor de watersporten
- Lifeline afritsbare zomerbroek en nog wat vrijetijdskledij.
- hygiëne en eerstehulpspulletjes en compas enzoverder...

Nu kwam het besef dat een beetje pijn deed, 'ik krijg daar nooit geen fototoestellen meer bij!'. Laat staan lenzen of mijn statief van 3 kg.
Daarom heb ik besloten om deze reis mij minder met het fotograferen bezig te houden en meer met het outdoors gebeuren. Omdat ik toch wel wat foto's wou nemen heb ik mij zo'n G10 Powershot aangeschaft. Daarbij heb ik een ministatiefje van Hama (80 cm) een flitskabel, een 580 speedlite, een CTO-gel en mijn zelfgemaakte mini-softbox voor de portretjes meegenomen. Zo kon ik toch al een beetje uit de voeten zonder dat ik door de benen ging door het extra gewicht Happy.

Nu de reis!
Ik was van plan om naar Jotunheimen National Park heen te gaan, gelukkig is er de Noorse trekkingsorganisatie DNT, die informatie verstrekt vanuit verschillende plekken. In Oslo werd mij aangeraden om nog enkele weken te wachten om daarheen te gaan want de winter heerste daarboven nog volop.
Daarom ben ik vanuit Oslo vertrokken naar Dalen (bedankt voor de tip Antony) nabij Amot in het centrum van Noorwegen. Vanuit Dalen start het Telemarkkanaal dat een verbinding vormt van meren en kanalen helemaal terug tot in Skiien (bijna terug aan de kust). Vroeger werd dit gebruikt om boomstammen te vervoeren maar nu is dit meer een toeristische trekpleister geworden in de hoge zomer (wat nog niet het geval was). Een tweetal keer per week kan je met de Victoria de 80 tal kilometer meevaren.

In Dalen woont sedert een paar jaar het West-Vlaamse koppel Delphine en Olivier, ze runnen er de kraaknette gezellige Dalen Bed & Breakfast. Ze waren reeds enkele keren op Vlaanderen Vakantieland te zien, als eerste kennismaking met Noorwegen is dit een ideale uitvalsbasis indien je over een wagen beschikt. Voor de avontuurlijk ingestelde personen organiseert Olivier wandelingen, outdoorsporten en verhuurt hij ook kano's en kayaks.
Zo heb ik één van zijn kayaks gehuurd voor een dag of vier en gevuld met eten en slaapgerief voor onderweg. Al snel ben je helemaal alleen in de natuur en is er pas om de 20 kilometer weer eens een klein dorpje of plekje waar je aan wal kan om te kamperen, verder ben je omgeven door hoge rotswanden begroeid met bomen. Na een zalige nacht aan een rustige oever werd ik wakkergemaakt door een stevige noordwesterwind (80km/h). Met een verhoogde staat van alertheid (ahem) heb ik de tocht verdergezet, de golven bleken toch algauw zo'n 60 tal centimeter te zijn (het meer is zo'n kilometer breed). Laat ons zeggen dat ik op de grens van mijn kunnen heb gezeten, ik heb reeds in vergelijkbare omstandigheden gezeten in Canada, maar dan met sprayskirt zodat de golven minder makkelijk in de kayak komen. Na een spannende 7-tal uur kwam ik in Kviteseid aan waar ik maar een dagje heb gerust bij een riviermonding.
Na een paar dagen kwam de Victoria voorbij en kon ik de kayak op de boot laden en zo terug meevaren tot het startpunt in Dalen. Een welverdiende nacht rust in een echt bedje met topontbijt van Delphine was meer dan welkom.



Delphine en Olivier werden belicht met een 580 speedlite gekoppeld met een offshoe-flitskabel in een minisoftbox met CTO-gel (onderweg heb ik van meerdere mensen die ik heb ontmoet op deze manier een portret genomen)



De Victoria vaart reeds uit sedert 1880!



De aanlegplaats in het rustige dorpje Kviteseid



Mijn gehuurde kayak tijdens een ruststop Happy

In de volgende post trek ik naar de fjorden, gletsjers en Bergen ...
Comments

Meer dan plaatjes

U bent op de fotoblog terechtgekomen van freelance fotograaf en grafisch ontwerper Kristof Pattyn uit Roeselare. De blog bevat nieuwe werkjes, softwaretips (appleminded), belichtingstips, reisverslagjes en foto's

Kijk zeker ook eens op de site om per categorie wat voorbeelden van foto's te bekijken

Voor nog meer foto's kan u ook kijken bij de flickrpagina hier onderaan.

Welkom op de vernieuwde site van Grafiek & Foto Kristof Pattyn

Grafiek en Foto Kristof Pattyn biedt u fotografie en grafisch ontwerper op freelancebasis.

Kijk gerust eens rond op de site en ontdek of ik voor u iets kan betekenen. Bij de INFO pagina vindt u alle gegevens om mij te bereiken. Alvast bedankt voor uw bezoek!

contact form icon
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from Kristof.pattyn. Make your own badge here.